Kruševački paraatletičari, kuglaši, recitatori i studenti dokaz su da talenat i čelična volja ne znaju za barijere. Kroz sedam decenija postojanja, Međuopštinska organizacija slepih iznedrila je vrhunske pojedince koji svojim rezultatima ruše predrasude.
Međuopštinska organizacija slepih Kruševac već punih sedamdeset godina predstavlja oslonac svojim članovima u borbi za ravnopravnost i društvenu afirmaciju, a ono što ovu organizaciju čini zaista posebnom jesu njeni ljudi – pojedinci koji u oblasti sporta, umetnosti i obrazovanja postižu rezultate vredne divljenja, pokazujući široj zajednici da gubitak vida nije prepreka za dostizanje samog vrha.
U redovima kruševačke organizacije blista Milica Rakić, devojka koja je više puta birana za Svetosavskog đaka, dok je 2024. godine ponela titulu najboljeg studenta sa invaliditetom u Srbiji. Milica studira po istom programu kao i njene videće kolege, i to sa fascinantnim prosekom ocena – čistom desetkom.
Kulturnu scenu grada ponosno reprezentuju i majstori pisane i izgovorene reči. Među njima je Nina Miletić, višestruko nagrađivana za svoju poeziju i recitovanje, kao i Jakov Šutanovac, najaktivniji među najmlađim članovima i višestruki pobednik takmičenja „Kaži, ali lepo“, dok listu ovogodišnjih laureata u recitovanju ponosno dopunjuje i Branko Jovanović.
Sportski uspesi članova MO slepih Kruševac već decenijama ispisuju istoriju. Tradiciju su započeli šahisti Miodrag Jovanović, Momčilo Vučković, Ljubomir Bošković, Milivoje Kojić i Radivoje Milićević, koji su proslavili ime ove organizacije širom zemlje. Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka, domaćim i međunarodnim atletskim stazama dominirala je Verica Kapičić, osvajajući najsjajnija odličja.
Danas njenim trofejnim stazama korača dvadesetpetogodišnji Darko Marisavljević. Darko naporno trenira već deset godina, a kruna njegovog dosadašnjeg rada stigla je nedavno – zlatna medalja sa paraatletskog Grand prija 2026 održanog u Indiji. Uz Darka, grad Kruševac i udruženje ponosno su predstavljali i uspešni atletičari Uroš Veljković i Viktorija Dragić.
Vrhunske rezultate beleže i takmičari u kuglanju i pikadu, disciplinama koje trenutno okupljaju najveći broj slepih i slabovidih u Srbiji. Među njima se redovnim priznanjima izdvajaju uspešne kuglašice Snežana Radović i Sandra Aleksić, kao i svestrani Milosav Stefanović, koji niže uspehe i na kuglaškoj stazi i u pikadu.
Iza ovih sjajnih pojedinačnih uspeha stoji svakodnevna borba sa društvenim okolnostima:
–Srbiji, prema zvaničnim podacima, ima preko 12.000 slepih i slabovidih osoba. Ukoliko su kod njih normalno razvijene mentalne i fizičke sposobnosti, nema nikakvih prepreka da oni budu potpuno društveno prihvaćene ličnosti. Samim tim slepoća sama po sebi ne bi predstavljala krupan problem, ali nepoverenje i duboko ukorenjene predrasude sredine prema slepim osobama predstavlja najznačajniji izvor problema za ove osobe- objašnjavaju u tom udruženju.
Ukazuju i na to da su stvarni problemi često izvan same invalidnosti:
–Slepoća sama po sebi ne bi predstavljala krupan problem, ali nepoverenje i duboko ukorenjene predrasude sredine prema slepim osobama predstavljaju najznačajniji izvor problema za ove osobe.To je barijera koja se najteže prevazilazi čak i u društvima u kojima je zaštita slepih osoba veoma razvijena.
Kao jedan od najboljih primera navode Helenu Keler, američku spisateljicu, poznatu po tome što je od detinjstva bila slepa i nije mogla da čuje, a uspela je da završi akademske studije na univerzitetu. Helena je napisala 14 knjiga i stotine govora i eseja:
–Ona je i rekla: “Ne slepilo, već stav drugih ljudi o slepima, to je teret koji je teško nositi.
Da blago Međuopštinske organizacije slepih Kruševac leži u njenim članovima, svedoči i specifična energija samog prostora u kome stvaraju i treniraju. Možda bezgranična podrška i briga, koju je prema slepima osećala Marija Mila Velimirović, žena koja je organizaciji ostavila u nasleđe ovu kuću.Ona daje neku nevidljivu snagu, da budu najbolji, onima koji rado provode vreme u prostorijama kojima je Mila nekada hodala.
Podsetimo, Marija Mila Velimirović, diplomirana babica koja je udajom došla u Kruševac i tu ostala do kraja života, testamentom je svoju kuću ostavila slepima na korišćenje još davne 1928. godine. Zbog ovog plemenitog čina, generacije i generacije članova ostaju joj bezgranično zahvalne, pa svake godine, 17. novembra, na dan njene smrti, posećuju njen grob na Starom kruševačkom groblju, čuvajući sećanje na ženu koja je verovala u njihovu snagu pre punog veka.
Sanja Nikolić